e-ISSN: 1895-8265 from 2006

KWARTALNIK WYDAWANY WE WSPÓŁPRACY Z MAŁOPOLSKIM ODDZIAŁEM PTMS ORAZ ZAKŁADEM MEDYCYNY WF I SPORTU AWF W KRAKOWIE

ISSN 1640-0143 from 2000 till 2005
Indexed in Index Copernicus

Medicina Sportiva Practica, Tom 11, Nr 4, 2010
Copyright ® 2007 Medicina Sportiva

PRZYGOTOWANIE ZAWODNIKÓW DO BADAŃ KRWI

Konrad Witek

Czytaj więcej »



URAZOWE OBRAŻENIA W BOKSIE AMATORSKIM

Damian Kuźma, Jarosław Pasek, Aleksander Sieroń

Czytaj więcej »


ZMIANY STĘŻENIA MLECZANU PODCZAS TYPOWEGO TRENINGU PŁYWACKIEGO MŁODYCH ZAWODNICZEK

Tadeusz Ciepielowski, Wanda Pilch, Tadeusz Ambroży

Czytaj więcej »




PRZYGOTOWANIE ZAWODNIKÓW DO BADAŃ KRWI

Konrad Witek

Badania krwi są istotnym elementem kontroli procesu treningowego oraz oceny stanu zdrowia zawodnika. Koszty takich badań oraz stopień inwazyjności zabiegu pobrania krwi, szczególnie krwi żylnej sprawiają, że wykonywane są one dość rzadko. W celu zapewnienia wysokiej rzetelności uzyskanych wyników, warto zwrócić uwagę na odpowiednie przygotowanie zawodnika do pobrania krwi. Aby uniknąć niepotrzebnych błędów, mogących istotnie wpłynąć na wyniki badań należy pamiętać o następujących regułach: krew do badań powinna być pobierana w godzinach porannych (7.00–9.00); zawodnik powinien być na czczo, co najmniej 12h od ostatniego posiłku; w przeddzień badań nie należy wprowadzać nowej diety oraz spożywać posiłków bogato tłuszczowych; w dniu poprzedzającym badania nie należy planować treningów o dużej intensywności lub objętości; o ile to możliwe, badania należy wykonywać w tym samym laboratorium.
Słowa kluczowe: badania krwi, błędy przedanalityczne, wysiłek fizyczny

Czytaj więcej »



URAZOWE OBRAŻENIA W BOKSIE AMATORSKIM

Damian Kuźma, Jarosław Pasek, Aleksander Sieroń

Wprowadzenie: Boks amatorski jako sport zajmuje szczególne miejsce w olimpijskiej tradycji. Po raz pierwszy pojawił się w programie Igrzysk Olimpijskich już w 1904 roku. Pomimo wprowadzania wielu zmian w walkach bokserskich, urazy w tym sporcie występują nadal i mogą prowadzić do wielu niekorzystnych obrażeń bądź urazów ciała sportowca.
Materiał i metody: Badaniami objęto 67 pięściarzy z terenu województwa śląskiego w wieku 13–34 lat (x = 19,1) czynnie trenujących i startujących w zawodach w okresie 2005-2008. W badaniu posłużono się ankietą zawierającą 23 pytania o charakterze sondażu diagnostycznego jednorazowego na próbie ważonej. Dokonano w niej oceny najczęstszych przyczyn urazowych obrażeń ciała pięściarzy oraz ich lokalizację. Dodatkowo oceniono częstość występowania objawów wstrząśnienia mózgu badanych pięściarzy.
Wyniki: Analiza wyników wykazała, że najczęstsza przyczyna urazowych obrażeń ciała spowodowana została niesportową walką (stosowaniem niedozwolonych z przepisami technik podczas walk) – 20 (29,9%), niedostatecznie przeprowadzoną rozgrzewką zawodnika – 16 (23,9%) oraz zbyt intensywnymi obciążeniami treningowymi – 13 (19,4%), które powstały w wyniku zachwiania równowagi między treningiem (ćwiczeniami) a regeneracją (stagnacja). Najczęstszym urazom ulegały kończyny górne – 61 (47,7%) i głowa – 51 (39,8%). Wyniki wykazały również odsetek pięściarzy – 45 (35,6%), u których obserwowano objawy świadczące o przebytym wstrząśnieniu mózgu.
Wnioski: Najczęstsze obrażenia ciała pięściarzy spowodowane zostały stosowaniem niedozwolonych technik podczas walk oraz niedostatecznie przeprowadzoną rozgrzewką zawodnika. Odpowiednie wyszkolenie techniczne oraz prawidłowo przeprowadzona rozgrzewka to zasadnicze elementy zapobiegające urazom wśród pięściarzy.
Słowa kluczowe: boks amatorski, sport, obrażenia

Czytaj więcej »



ZMIANY STĘŻENIA MLECZANU PODCZAS TYPOWEGO TRENINGU PŁYWACKIEGO MŁODYCH ZAWODNICZEK

Tadeusz Ciepielowski, Wanda Pilch, Tadeusz Ambroży

Celem pracy była analiza typowego treningu pływackiego, pod względem przemian biochemicznych zachodzących w organizmie podczas wykonywania wysiłku o charakterze tlenowym i beztlenowym.
Metodyka: W badaniach odbywających się podczas treningu pływackiego brała udział 5 osobowa grupa młodych zawodniczek Szkoły Mistrzostwa Sportowego charakteryzujących się podobną masą i składem ciała, oraz takim samym stażem treningowym. Przed treningiem dokonano pomiarów masy i składu ciała oraz spoczynkowego stężenia mleczanów (La). Następnie zawodniczki uczestniczyły w 120 minutowym treningu składającym się z dwóch części (fazy tlenowej i beztlenowej). Po każdej części treningowej dokonano pomiarów wysiłkowych stężeń La, oraz zważono zawodniczki po wykonaniu całej sesji treningowej.
Wyniki: Spoczynkowe wartości stężenia mleczanu u badanych zawodniczek były bardzo zróżnicowane i wynosiły od 1,4 mmol/l do 3,6 mmol/l. Po wysiłku tlenowym stężenia mleczanów były podobne u wszystkich dziewcząt i wynosiły średnio 2,0 mmol/l. Po wysiłku beztlenowym stężenia mleczanów były różne u poszczególnych zawodniczek i mieściły się w granicach 5,0 - 8,3 mmol/l. Odwodnienie spowodowane wysiłkiem wynosiło średnio 0,7 kg.
Wnioski: W trakcie wykonywanego treningu pływackiego, obserwowano indywidualną reakcję organizmu objawiającą się różnymi stężeniami analizowanego wskaźnika w trakcie części tlenowej jak i beztlenowej. Fakt, że niektóre zawodniczki nie osiągnęły założonego przez trenera progu treningu beztlenowego nie musi świadczyć o tym, iż trening miał inny charakter, lecz umiejętność pływania oraz wydolność organizmu badanych była różna.
Słowa kluczowe: trening pływacki, wysiłek tlenowy i beztlenowy, stężenie mleczanu.

Czytaj więcej »