e-ISSN: 1895-8265 from 2006
KWARTALNIK WYDAWANY WE WSPÓŁPRACY Z MAŁOPOLSKIM ODDZIAŁEM PTMS ORAZ ZAKŁADEM MEDYCYNY WF I SPORTU AWF W KRAKOWIE
ISSN 1640-0143 from 2000 till 2005
Indexed in Index Copernicus
Medicina Sportiva Practica, Tom 10, Nr 1, 2009
Copyright ® 2007 Medicina Sportiva
Rozwój wytrzymałości u piłkarzy nożnych i pływaków z uwzględnieniem odwodnienia i nawadniania organizmu
Krzysztof Mizera, Wiesław Pilis
Czytaj więcej »
Trening wytrzymałościowy w zmiennych warunkach klimatycznych
Krzysztof Mizera, Wiesław Pilis
Czytaj więcej »
Stosowanie odżywek i suplementów diety w aspekcie badań antydopingowych
Andrzej Pokrywka, Dorota Kwiatkowska, Paweł Kaliszewski Jerzy Smorawiński
Czytaj więcej »
OCENA SPOSOBU ŻYWIENIA GIMNASTYKÓW KLUBU AZS W KRAKOWIE
Wanda Pilch, Grażyna Żuława
Czytaj więcej »
Wielkanocne czy kukułcze?
Wojciech Gawroński
Czytaj więcej »
LISTY DO REDAKCJI
Czytaj więcej »
Rozwój wytrzymałości u piłkarzy nożnych i pływaków z uwzględnieniem odwodnienia i nawadniania organizmu
Krzysztof Mizera, Wiesław Pilis
Znaczenie wytrzymałości w takich rodzajach sportu jak piłka nożna i pływanie scharakteryzowano w tej pracy. Pomimo, że piłkarze nożni wykonają swe treningi w niskiej i wysokiej temperaturze a pływacy pracują raczej w zimniej wodzie, rozwój wytrzymałości jest ważny w obydwu sportach.
Jakkolwiek odwodnienie w treningu pływackim nie jest tak wysokie jak w piłce nożnej, niektórzy pływaccy trenerzy chcąc poprawić wytrzymałość w okresie startowym decydują się redukować objętość treningu ze zwiększeniem dziennego spożycia węglowodanów, celem odbudowy zapasów glikogenu w organizmie.
Stężenie mleczanu we krwi u piłkarzy nożnych przewyższa 14 mmol/l, długość pokonywanego dystansu jest czasem większa niż 12 000 metrów a temperatura organizmu sięga 39o C i występuje u nich znaczące odwodnienie oraz redukcja zapasów glikogenu. Stąd nawodnienie i suplementacja węglowodanami natychmiast po wysiłku jest nieodzowna w tym sporcie.
Pomimo różnych reakcji piłkarzy nożnych i pływaków na temperaturę otoczenia, sugeruje się, że ilość wypijanych płynów podczas i natychmiast po zakończeniu intensywnych treningów w obydwóch rodzajach sportu powinna być większa około 25-50% niż objętość utraconej wody.
Słowa kluczowe: wytrzymałość, piłkarze nożni, pływacy, odwodnienie, nawodnienie
Czytaj więcej »
Trening wytrzymałościowy w zmiennych warunkach klimatycznych
Krzysztof Mizera, Wiesław Pilis
W pierwszej części pracy opisano wpływ wysokiej i niskiej temperatury na zdolność wysiłkową i zaprezentowano, że wytrzymałość organizmu ulega redukcji w niskiej temperaturze otoczenia a w warunkach gorąca ma miejsce istotne wydalanie ciepła związane z obniżeniem się wytrzymałości.
Ponieważ wielu naukowców, sportowców i trenerów jest zaintrygowanych podobieństwami istniejącymi pomiędzy aklimatyzacją do wysokości i treningiem wytrzymałościowym, zatem w drugiej części artykułu fizjologiczne problemy i korzyści płynące dla organizmu z treningu na wysokościach były zaprezentowane. Sportowcy przebywający na dużych wysokościach muszą dawać sobie radę z hipoksją, zimnem i odwodnieniem i utrzymywać przy tym maksymalną zdolność wysiłkową.
Zatem aklimatyzacja jest procesem krytycznym i precyzyjnie może usprawniać zdolność wysiłkową w warunkach znacznych wysokości nad poziom morza lub nasilać przetrenowanie organizmu. W tych ekstremalnych sytuacjach, używając czystego tlenu lub powietrza z podwyższoną jego zawartością podczas oddychania można zredukować te trudności. Można zawnioskować, że pomimo różnych strategii, sportowcy i trenerzy mogą osiągać najlepszy rozwój wytrzymałości, kiedy proces treningowy jest realizowany w różnych warunkach środowiskowych.
Słowa kluczowe: wytrzymałość, wysoka i niska temperatura, hipoksja wysokościowa, aklimatyzacja
Czytaj więcej »
Stosowanie odżywek i suplementów diety w aspekcie badań antydopingowych
Andrzej Pokrywka, Dorota Kwiatkowska, Paweł Kaliszewski Jerzy Smorawiński
Środowisko sportowe rozpoczęło XXI wiek borykając się z problemem zanieczyszczenia środkami dopingującymi odżywek i suplementów diety stosowanych przez sportowców. Temu zagadnieniu były poświęcone międzynarodowe sympozja w Montrealu (2004) i Lipsku (2005) zorganizowane przez MKOl i WADA. Skutkowały one m.in. akcjami edukacyjno informacyjnymi na temat zagrożeń związanych ze stosowaniem niesprawdzonych produktów. Dzisiejsza wiedza sportowców o potencjalnym ryzyku pozytywnego wyniku kontroli antydopingowej wskutek stosowania zanieczyszczonych odżywek jest nieporównywalnie większa niż przed laty. Jednak o tym, że problem związany z obecnością w suplementach środków dopingujących jest wciąż aktualny, świadczą regularne doniesienia prezentowane podczas warsztatów antydopingowych, które co roku odbywają się w Kolonii, a także liczne publikacje w piśmiennictwie naukowym.
Słowa kluczowe: sport, doping, odżywki, suplementy diety
Czytaj więcej »
OCENA SPOSOBU ŻYWIENIA GIMNASTYKÓW KLUBU AZS W KRAKOWIE
Wanda Pilch, Grażyna Żuława
Ocenę sposobu żywienia sześciu zawodników o podobnej masie i składzie ciała przeprowadzono na podstawie bieżącego notowania spożywanych produktów i potraw z sześciu dni. Obliczenia wykonano przy pomocy programu komputerowego Wikt-1. Uzyskane dane porównano z normami podanymi przez Celejową (1) dla gimnastyków, jak również z zalecanymi poziomami spożycia dla osób bardzo ciężko pracujących i o dużej aktywności fizycznej ustanowionymi przez Ziemiańskiego
(2), oraz z normami żywienia człowieka z uwzględnieniem aktywności fizycznej (PAL) 2,4 opracowanymi przez Instytut Żywności i Żywienia (I Ż i Ż) (3). Spożycie energii u badanych zawodników wynosiło 2740 kcal na dobę i różniło się znacznie od norm podanych przez Celejową dla tej kategorii sportu, wynoszącą 3934 kcal. Natomiast norma zalecana przez Ziemlańskiego dla osób o dużej aktywności, uwzględniając również masę ciała, to 3650 – 3800 kcal na dobę (4). Z proponowanej normy przez Instytut Żywności i Żywienia na energię dla mężczyzn o aktywności 2,4(PAL) z uwzględnieniem średniej masy ciała gimnastyków wartości spożycia energii dla badanych gimnastyków wynoszą 3935 kcal. Dzienne spożycie białka, węglowodanów oraz tłuszczów było znacznie niższe od norm podanych przez Celejową i wynosiło odpowiednio 92 g, 374g i 99g. W odniesieniu do przedstawionych norm dowóz energii z pożywieniem w przypadku wszystkich zawodników był niewystarczający.
Uzyskane wyniki wskazują, iż sposób żywienia sportowców był nieprawidłowy. Źle zbilansowane jadłospisy nie dostarczają odpowiedniej ilości energii w stosunku do wydatku energetycznego, jaki ponoszą sportowcy tej dyscypliny sportu.
Słowa kluczowe: żywienie, gimnastycy, normy żywieniowe
Czytaj więcej »